اعتراضات دانشآموزان در فرانسه به وضعیت نامناسب مدارس و کمبود معلمان به یکی از بزرگترین جنبشهای اجتماعی در سالهای اخیر تبدیل شده است. این جنبش که از ماه سپتامبر در حومههای پاریس آغاز شد، به سرعت به سایر شهرها گسترش یافت و تظاهرات گستردهای را در بیش از صدها مدرسه به همراه داشت.
دلایل و ابعاد اعتراضات
دانشآموزان در این اعتراضات به مشکلاتی از جمله کمبود معلمان، عدم جایگزینی معلمان غایب، overcrowding در کلاسها، ساختمانهای قدیمی مدارس و برنامههای تحصیلی پیچیده اشاره کردهاند. این مسائل به طور ویژهای بر روحیه و آینده تحصیلی دانشآموزان تاثیر گذاشته و نگرانیهایی را درباره پلتفرم پذیرش دانشگاهی Parcoursup ایجاد کرده است.
بیشتر بخوانید: سیاستهای مهاجرت ضد مسلمان ترامپ بر معادلات خاورمیانه تأثیر میگذارد
تظاهرات به دلیل عدم وجود یک اصلاح خاص آغاز نشد، بلکه نشاندهنده چندین شکایت طولانیمدت درباره زندگی روزمره در مدارس است. دانشآموزان با تحریم کلاسها و مسدود کردن ورودیهای مدارس به این اعتراضات دامن زدند و تظاهراتی در پاریس، لیل، تولوز و سایر شهرها برگزار کردند.
درگیریها و پاسخهای پلیس
با اینکه بسیاری از تظاهرات به طور صلحآمیز برگزار شد، برخی از بلوکهای مدرسه به درگیریهای شدید منجر شد. در این میان، پلیس به استفاده از گاز اشکآور و دیگر سلاحهای کنترل شورش روی آورد. طبق آمارها، بیش از ۶۵۰۰ نفر از زمان آغاز این جنبش بازداشت شدهاند که بسیاری از آنها نوجوانان هستند.
یکی از جدیترین حوادث در تاریخ ۵ اکتبر در خارج از دبیرستان اوگوست-بهرال در لنز رخ داد که در آن یک دانشآموز ۱۵ ساله دست و قسمتی از بازوی خود را در جریان درگیری با پلیس از دست داد. این حادثه توجه ویژهای به نحوه مدیریت پلیس در تظاهرات دانشآموزی جلب کرد و منجر به تعلیق موقت استفاده از گازهای اشکآور شد.
وزیر کشور، لوران نیوزه، در تاریخ ۷ اکتبر اعلام کرد که استفاده از گازهای اشکآور EF-SON به حالت تعلیق درآمده است. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که تحقیقاتی در مورد این حادثه در حال انجام بود و انتقادات به تاکتیکهای پلیس افزایش یافته بود.
وزیر آموزش، ادوارد ژفری، با دانشآموزان دیدار کرده و نگرانیهای آنها را در مورد شرایط مدارس تأیید کرده است. دولت اعلام کرده که برنامهای برای ایجاد پلتفرمی به منظور ارائه نظرات دانشآموزان و توسعه برنامههای عملیاتی برای مدارس با مشکلات خاص در نظر دارد.
این جنبش به چالشی دشوار برای دولت تبدیل شده است، زیرا مطالبات دانشآموزان شامل مسائل متعددی از قبیل کمبود معلمان، overcrowding، زیرساختهای مدرسه و نگرانیها درباره آینده آنهاست. این موضوع باعث میشود که اعتراضات بهطور قابل توجهی با جنبشهای قبلی که حول یک قانون یا سیاست خاص شکل میگرفتند، تفاوت داشته باشد.
دولت هم اکنون با فشار از دو جبهه مواجه است. از یک سو باید به مطالبات دانشآموزان برای بهبود شرایط مدارس پاسخ دهد و از سوی دیگر با خشونتهای مرتبط با برخی از تظاهرات مقابله کند. در عین حال، آسیبهای جدی به نوجوانان در جریان تظاهرات، نظارت بر نحوه مدیریت پلیس را تشدید کرده است.
بیشتر بخوانید: عدم توافق شورای امنیت بر سر جانشین آنتونیو گوترش · پرواز لوفتهانزا به دلیل آتشسوزی باتری مسافر به لیون منتقل شد




