جنگ ایران تأثیر قابل توجهی بر بازار انرژی جنوب شرق آسیا گذاشته و این منطقه را به سمت استفاده بیشتر از انرژیهای تجدیدپذیر مانند خورشیدی و بادی سوق داده است. با این حال، گزارشی نشان میدهد که این منطقه هنوز کمتر از یک سوم ظرفیت ذخیرهسازی انرژی مورد نیاز خود تا سال ۲۰۳۰ را تأمین کرده است.
چالشهای سرمایهگذاری در پروژههای تجدیدپذیر
طبق گزارش مؤسسه انرژی امبر، خط لوله پروژههای ذخیرهسازی انرژی در حال حاضر حدود ۷ گیگاوات است که انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰ عملیاتی شود. این مقدار کمتر از یک سوم نیاز ۲۳ تا ۲۶ گیگاواتی این منطقه برای حمایت از اهداف انرژی تجدیدپذیر است. همچنین، با توجه به نرخ رشد کنونی، پیشبینی میشود که این منطقه تا سال ۲۰۴۵ حتی بیشتر از اهداف خود فاصله بگیرد.
بیشتر بخوانید: امارات و تایلند توافقنامه شراکت اقتصادی جامع را به امضا رساندند
النی دمورال، تحلیلگر انرژی در امبر، بیان کرد که گلوگاههای مالی انتقال انرژی در کشورهای عضو آسهآن از جلب سرمایه به ایجاد داراییهای قابل تأمین مالی تغییر کرده است. این یافتهها چالشهایی را برای کشورهایی که سعی در کاهش وابستگی به سوختهای وارداتی دارند، پس از جنگ ایران که ارسال محمولهها از تنگه هرمز را مختل کرده، روشن میکند.
سیاستهای انرژی و تقاضای رو به افزایش
تنگه هرمز پیش از آغاز جنگ تقریباً یک پنجم از LNG جهانی را حمل میکرد. جنوب شرق آسیا در قبل از جنگ حدود یک سوم از واردات گاز خود را از خاورمیانه تأمین میکرد. طبق دادههای مؤسسه جهانی انرژی، قیمتهای LNG در آسیا در فصل دوم به طور میانگین ۱۷.۵۰ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیایی بوده که ۴۵ درصد بیشتر از سال گذشته است.
در این زمینه، فیلیپین که در مارس اعلام وضعیت اضطراری انرژی کرده، ظرفیت تولید برق گازسوز در حال توسعه را از ۱۹.۷ گیگاوات در ژانویه به ۱۳.۸ گیگاوات در آگوست کاهش داده است. در ویتنام، وینگروپ در تلاش است تا یک نیروگاه LNG به ظرفیت ۴.۸ گیگاوات را با پروژههای خورشیدی، بادی و ذخیرهسازی باتری جایگزین کند. با وجود اینکه مزارع بزرگ خورشیدی به طور فزایندهای قادر به جذب تأمین مالی تجاری هستند، ذخیرهسازی باتری، تأسیسات کوچکتر تجدیدپذیر و خطوط انتقال هنوز برای سرمایهگذاران جذابیت کمتری دارند.
سرمایهگذاری در این حوزه به کاهش هزینههای معاملاتی و اجازه به ذخیرهسازی و شبکهها برای کسب بازدهی که نشاندهنده ارزش آنها برای سیستم برق است، بستگی دارد.
طبق گزارش امبر، سرمایهگذاری فعلی به میزان ۲۸۱ میلیارد دلار در سال که این منطقه تا سال ۲۰۳۵ نیاز دارد، کافی نیست. پیشبینی میشود که تقاضای برق در جنوب شرق آسیا تا سال ۲۰۳۰ به طور متوسط ۵.۴ درصد در سال افزایش یابد. همچنین، قیمتهای بالای گاز باعث احیای زغالسنگ شده و انتظار میرود که تقاضای جهانی زغالسنگ با افزایش ۱.۲ درصدی به رکورد ۸.۹۴ میلیارد تن در سال جاری برسد. این موضوع به دلیل افزایش قیمتهای LNG، نیروگاهها در اروپا، ژاپن، کره جنوبی و چین را به سوزاندن بیشتر زغالسنگ واداشته است.
مدلهای تأمین مالی که پروژههای بزرگ تجدیدپذیر را پشتیبانی میکردند، هنوز به ذخیرهسازی و شبکههای لازم برای ادغام انرژیهای متناوب گسترش نیافتهاند.
بیشتر بخوانید: تعلیق درخواستهای ویزای سبز مایکروسافت و ادوبی به دلیل تقلب ادعایی · شیخ خالد و پادشاه عبدالله، پروژه راهآهن ۲.۵ میلیارد دلاری اردن را راهاندازی کردند




