شرکتها بهطور فزایندهای در حال reevaluating استفاده از مدلهای هوش مصنوعی هستند و به دنبال کاهش وابستگی به زیرساختهای خارجی میباشند. با توجه به افزایش محدودیتهای صادرکنندگان، بهویژه در زمینه هوش مصنوعی، شرکتها متوجه خطرات بالقوهای شدهاند که میتواند به اقتصاد و عملیات آنها آسیب برساند.
خطرات وابستگی به زیرساختهای خارجی
وابستگی به پلتفرمهای هوش مصنوعی خارجی میتواند منجر به خطرات استراتژیک شود. بهعنوان مثال، اگر یک شرکت به یک پلتفرم هوش مصنوعی خارجی وابسته باشد، ممکن است تصمیمات دولتهای خارجی بهراحتی دسترسی به ابزارهای حیاتی را قطع کند. در اوایل سال جاری، دولت پیشین ایالات متحده به Anthropic دستور داد که مدلهای پیشرفته خود را متوقف کند، که این اقدام دسترسی کاربران خارج از ایالات متحده را بهطور ناگهانی مسدود کرد. این وضعیت نشاندهنده خطرات واقعی ناشی از وابستگی به زیرساختهای خارجی است.
بیشتر بخوانید: Microsoft و CPX ‘She Protects’ را در GISEC Global ۲۰۲۶ گسترش میدهند
سرمایهگذاری در هوش مصنوعی بومی
سیاستگذاران در سراسر جهان بهویژه در حال سرمایهگذاری در آنچه که «هوش مصنوعی حاکمیتی» نامیده میشود، هستند. این مفهوم شامل کنترل بر مراکز داده، تراشهها، مدلها و برنامههایی است که بهطور فزایندهای رقابت اقتصادی را شکل میدهند. با این حال، بسیاری از کشورها هنوز گزینههای معتبر داخلی برای جایگزینی با فناوریهای خارجی ندارند. تقریباً ۹۰ درصد از سرمایهگذاری و مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی در ایالات متحده و چین متمرکز شده است، که این موضوع بسیاری از کسبوکارها در سطح جهانی را به استفاده از هوش مصنوعی خارجی مجبور کرده است.
در اروپا، بیش از ۸۰ درصد زیرساختهای دیجیتال و خدمات بهوسیله شرکتهای خارجی، عمدتاً آمریکایی، تأمین میشود. این وضعیت موجب افزایش نگرانیها در بین کسبوکارها شده است. تعرفهها، کنترلهای صادراتی و دیگر محدودیتها نشان دادهاند که چقدر سریع هوش مصنوعی میتواند در geopolitics گنجانده شود. برای شرکتهایی که به مدلها و محاسبات پیشرفته وابستهاند، این یک خطر استراتژیک واقعی است.
تغییر در نحوه خرید فناوری هوش مصنوعی
شرکتها باید نحوه خرید فناوری هوش مصنوعی را بازنگری کنند. بسیاری از آنها به مدلهای پیشرفته نیازی ندارند و باید به دنبال مدلهایی باشند که مشکلات حاضر را حل کنند و بهرهوری کسبوکار را افزایش دهند. علاوه بر این، فناوری بهسرعت در حال تغییر است و شرکتها باید از وابستگی به یک تأمینکننده یا چارچوب نظارتی خاص خودداری کنند. آنها باید گزینههای متعددی را در استراتژیهای خود لحاظ کنند.
تجزیه و تحلیل سادهای که شرکتها میتوانند انجام دهند، بررسی این است که اگر تأمینکننده هوش مصنوعی آنها بهطور ناگهانی ناپدید شود، چه مقدار از کسبوکار آنها متوقف خواهد شد. اگر پاسخ بیش از حد زیاد باشد، به گزینههای جایگزین نیاز دارند.
اقدامات پیشگیرانه شرکتها
شرکتها در حال حاضر به سمت ساخت «حفاظت استراتژیک» از اجزای کلیدی استک هوش مصنوعی خود حرکت میکنند. بهعنوان مثال، قبل از اجرای کنترلهای صادراتی ایالات متحده، شرکتهای فناوری چینی همچون ByteDance، Alibaba و Tencent میلیاردها دلار برای انبار کردن تراشههای هوش مصنوعی Nvidia سرمایهگذاری کردند تا از قطع دسترسی به این فناوریها جلوگیری کنند. درس این است که اگر دسترسی به زیرساختهای حیاتی در آینده نامشخص بهنظر برسد، باید آن را امروز تأمین کرد.
در نهایت، سیاستها نقش مهمی در این زمینه ایفا میکنند. شرکتها میتوانند زنجیرههای تأمین خود را بازطراحی کنند و برنامههای سرمایهگذاری را تجدیدنظر کنند، اما تغییرات ناگهانی میتواند بزرگترین خطر استراتژیک را ایجاد کند. بنابراین، با تبدیل شدن هوش مصنوعی به زیرساختهای اصلی کسبوکار، اطمینان از سیاستها بههمان اندازه دسترسی به فناوری اهمیت خواهد داشت.
بیشتر بخوانید: متا با قطعیهای گسترده در پلتفرمهای فیسبوک و اینستاگرام مواجه شد · ترامپ و رهبران منطقهای به کاهش تنشها در ایران پرداختند
