گرگ استنتون، مدیر عامل برنامه جهانی غذا (WFP)، هشدار داده است که ۲۰ میلیون نفر در سودان به دلیل جنگ و ناآرامیها با قحطی حاد مواجهاند. از این تعداد، پنج میلیون نفر در سطح اضطراری و ۲۰۰ هزار نفر در حال تجربه کمبودهای غذایی "فاجعهبار" هستند. این رقمها نشاندهندهی مقیاس رنجی است که نیازمند توجه کامل جهان است.
کاهش کمکهای غذایی و بحران انسانی
استنتون اعلام کرده است که این نهاد ممکن است به دلیل کاهش تأمین مالی، عملیات خود را در هفتههای آینده کاهش دهد. در الفاشر، شهری که زمانی یک میلیون نفر جمعیت داشت، تنها ۲۰ هزار نفر از این جمعیت هر گونه کمک غذایی دریافت میکنند. در طویلا، دارفور، که نزدیک به یک میلیون نفر در آن پناه گرفتهاند، برنامه جهانی غذا به حدود ۹۵۰ هزار نفر در هر ماه غذا ارائه میدهد، اما تنها قادر به تأمین نیمی از سهمیههای غذایی است.
بیشتر بخوانید: آنتونیو گوترش: وضعیت سودان به شدت فاجعهبار است
در حال حاضر، جهان به دلیل چندین بحران دیگر که در حال وقوع است، از پاسخ به بحران انسانی در سودان غافل شده است. این غفلت نه تنها از نظر اخلاقی نادرست است بلکه پیامدهای اقتصادی نیز به همراه خواهد داشت. غفلت از سودان، کشوری بزرگ و مرکزی در دریای سرخ و شاخ آفریقا، نه تنها بر مردم رنجدیدهاش بلکه بر همسایگان و فراتر از آن تأثیر خواهد گذاشت.
پیامدهای ناامنی و مهاجرت
بروز ناآرامیهای گسترده ناشی از جنگ سه ساله سودان، جریانهای مهاجرت را به سمت دریای مدیترانه، خلیج فارس و کشورهای همسایه مانند چاد، سودان جنوبی و اتیوپی سوق داده است. بیثباتی شدید در سواحل دریای سرخ، مسیرهای دریایی را که در حال حاضر تحت فشار هستند، تهدید میکند. همچنین، کمبود برداشتها به دلیل بارانهای نامناسب، درگیریها در مناطق کشاورزی و افزایش قیمت سوخت و کودها، به یک مشکل غذایی محلی محدود نخواهد ماند.
بحران قحطی در سودان آزمایشی است برای اینکه آیا خستگی مالی و رقابتهای ژئوپولیتیکی تعیینکننده خواهند بود که چه کسی غذا میخورد و چه کسی نمیخورد. امارات متحده عربی از زمان آغاز جنگ در آوریل ۲۰۲۳، ۸۰۰ میلیون دلار کمک به سودان ارائه کرده و به همراه ایالات متحده در شورای امنیت سازمان ملل، خواستار یک تحریم سراسری تسلیحاتی شده است. با این حال، حسننیت برخی کشورها نمیتواند جایگزین پاسخ جمعی باشد که این بحران نیاز دارد.
ضرورت پاسخگویی جهانی
جهان نباید هزینههای حفظ عملیاتهای نجاتدهنده زندگی در سودان را به عنوان یک اقدام اختیاری در نظر بگیرد. پاسخ به نیازهای مردم سودان، سرمایهگذاری در ثبات یک منطقه کامل خواهد بود. با این حال، به همان اندازه که ثبات مطلوب است، نباید به معنای بازسازی فرماندهان جنگی سودان باشد.
سه سال جنگ نشان داده است که اجازه دادن به رهبری مسلح برای تعیین آینده سیاسی کشور، محدودیتهای خود را دارد. هر دو طرف در این درگیری به ارتکاب جنایات وسیع متهم شدهاند و شواهدی از استفاده ارتش سودان از سلاحهای شیمیایی وجود دارد. به همین دلیل، اظهارات ماساد بولوس، مشاور ارشد رئیسجمهور ایالات متحده، در دبی در روز سهشنبه اهمیت خاصی دارد. بولوس اعلام کرد که نه ژنرال عبدالفتاح البرهان و نه ژنرال محمد دگالو آیندهای در رهبری سودان ندارند و واشنگتن از انتقال سریع به رهبری مدنی حمایت میکند.
اصل این است که آینده سودان متعلق به مردم آن است و نه به گروههای مسلح. این باید راهنمای هر تلاش دیپلماتیک و انسانی برای پایان دادن به این درگیری ویرانگر باشد.
بیشتر بخوانید: مرگ ۲۰ نفر در پی فرو ریختن ساختمان در غزه · سرویس جدید مهاجرتی دبی: ۱۵ ثانیه تا ورود بدون معطلی!
