مستند 'نازا' ساخته یوال آبرام و راشل زور در جشنواره ونیز به خاطر نگاهی بیپرده به هدفگیریهای هوایی اسرائیل در غزه، با تحسینی تاریخی مواجه شد. این فیلم که به بررسی چگونگی انتخاب اهداف برای حملات هوایی میپردازد، در نخستین نمایش خود حدود ۲۴ و نیم دقیقه مورد تشویق ایستاده تماشاگران قرار گرفت که به گفتهها، طولانیترین زمان تحسین در تاریخ این جشنواره است.
یک مستند پرحاشیه و شجاعانه
این مستند، به نوعی ادامهدهنده روند فیلمهای برجستهای است که با محوریت غزه و فلسطین در ونیز به نمایش درآمدهاند. آبرام و زور، که از کارگردانان مستند برنده اسکار 'هیچ سرزمینی دیگر' هستند، در طول این ۸۰ دقیقه، با ۲۴ افسر و سرباز اطلاعات نظامی اسرائیل مصاحبه کرده و سیستمهای استفاده شده برای شناسایی اهداف در غزه را بررسی کردهاند.
این مصاحبهها در شرایطی انجام شده که هویت شرکتکنندگان به طور کامل پنهان شده است و فیلمبرداری در شب و از روی بامهای تلآویو صورت گرفته است. آبرام در این باره میگوید: 'ما میخواستیم بگذاریم سربازان و افسران درباره آنچه انجام دادهاند صحبت کنند.' هدف این مستند، بررسی سیستمهای کشتهسازی در غزه و چگونگی عملکرد آنها با جزئیات است.
تکنولوژی و جنگ
عنوان 'نازا' که به اصطلاحی در اطلاعات نظامی اسرائیل اشاره دارد، به معنای آسیب جانبی و تعداد غیرنظامیانی است که در حملات هوایی کشته خواهند شد. در این مستند، به برنامهای تحت عنوان 'لیواندر' اشاره شده که با استفاده از اطلاعات جمعآوری شده از شبکههای مخابراتی غزه، به شناسایی اهداف کمک میکند. مصاحبهشوندگان در فیلم توصیف میکنند که چگونه این تکنولوژی اجازه میدهد تا اهداف به صورت انبوه شناسایی و مورد حمله قرار گیرند.
این فیلم همچنین به تخریب خانههای غیرنظامی و نگرشها در میان بخشهایی از ارتش و خدمات اطلاعاتی اسرائیل نسبت به غیرنظامیان فلسطینی میپردازد. آبرام میگوید: 'ما به عنوان اسرائیلیها توانستیم از موقعیت خود بهرهبرداری کنیم و با افرادی در جامعه خود که به خدمت نظامی رفتهاند، در ارتباط باشیم.'
