وزرای خارجه گروه هفت (G۷) در نشست خود در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک، پیامی صریح به تهران ارسال کردند و از آن خواستند که حمایت خود از شورشیان حوثی در یمن را متوقف کند. این درخواست پس از آن مطرح شد که هفت اقتصاد بزرگ جهان هشدار دادند که حمایتهای مستمر ایران از این شبهنظامیان، تهدیدی جدی برای تجارت بینالمللی و ثبات جهانی محسوب میشود.
حملات حوثیها و تأثیرات آن بر زیرساختها
احساس فوریت G۷ به وضوح ملموس است. حملات اخیر حوثیها به فرودگاه بینالمللی ریاض و زیرساختهای شرکت آرامکو در سایر نقاط عربستان سعودی، خط قرمزی را رد کرده است که باید محکومیت جهانی را به همراه داشته باشد. فرودگاهها و تأسیسات انرژی بخشی از زیرساختهایی هستند که به خدماترسانی به شهروندان در خلیجفارس و بازارهای جهانی اختصاص دارند، نه اهداف نظامی. لذا، حفظ این داراییها برای رونق خلیج و امنیت انرژی جهانی ضروری است.
بیشتر بخوانید: امارات به حل منازعات، آب و هوش مصنوعی در مجمع عمومی سازمان ملل تمرکز خواهد کرد
راهکارهای مالی و فشار بر حوثیها
با این حال، محکومیتهای بینالمللی به تنهایی، هرچند قوی باشد، نمیتواند حوثیها را متوقف کند. بهعلاوه، پاسخ نظامی صرف تاکنون ناموفق بوده است. در حالی که نیاز به مسیری سیاسی همچنان ضروری است، بخش دیگری از بحران حوثیها میتواند بهعنوان یک نقطه فشار عمل کند: مالیاتها و منابع مالی آنها. حوثیها یک اقتصاد جنگی متنوع و پیچیده را اداره میکنند که با تصویر خود بهعنوان ضد امپریالیستهای سادهزیست در تضاد است. آنها بر کالاهایی که از مناطق تحت کنترلشان عبور میکنند مالیات وضع میکنند، از درآمدهای بندری بهرهبرداری میکنند، از قاچاق سوخت و کالاها سود میبرند و کانالهایی برای انتقال پول بهصورت بینالمللی دارند. برخی برآوردهای مستقل نشان میدهد که درآمدهای دریایی آنها به تنهایی به صدها میلیون دلار در ماه میرسد.
بیانیه G۷ پس از تصرف شهر ساحلی المخا و چندین جزیره استراتژیک در دریای سرخ توسط حوثیها صادر شد. این پیشرفتها به این گروه مسلح کنترل بیشتری بر تنگه باب المندب داده و به آنها این امکان را میدهد که از کسانی که به دنبال استفاده از این چوکپوینت دریایی بینالمللی هستند، درآمد بیشتری کسب کنند. این دستاوردهای میدانی، یک چرخش تجاری دیگر به ماشین مالی این گروه اضافه میکند. بهطور کلی، به نظر میرسد جامعه بینالمللی مدت طولانیتری را صرف این کرده که کجا ممکن است حوثیها بعدی حمله کنند و به اندازه کافی به این سؤال نپرداخته که آنها چگونه منابع لازم برای ادامه حملات خود را تأمین میکنند.
با توجه به این مسائل، یک استراتژی جدی برای بازگرداندن آرامش به یمن نمیتواند تنها به بیانیههای دیپلماتیک محدود شود. این استراتژی باید بهطور جدی به ساختار مالی حوثیها که از آنها حمایت میکند، توجه کند و همچنان که به تواناییهای نظامی آنها پرداخته میشود، به آن نیز اهمیت دهد. اجرای تحریمها، نظارت بر بنادر و مختل کردن شبکههای قاچاق باید دیگر بهعنوان اقدامات ثانویه در نظر گرفته نشود. اگر حوثیها به اهداف غیرنظامی در یمن و خلیجفارس حمله کنند، باید انتظار پاسخگویی داشته باشند. ضربه به منابع مالی آنها باید بخشی از تلاش جامع برای وادار کردن آنها به تغییر مسیر باشد.
بیشتر بخوانید: خروج احتمالی نیروهای یونیفل و پیامدهای امنیتی در جنوب لبنان · نشست سران جهان در مجمع عمومی سازمان ملل و حمایت بریتانیا از دفاع سعودی
